Archive van 'Mijmeringen' Category

mei 13 2008

Mooi woord

Geschreven door in Mijmeringen

Kleinood

Nog geen reactie(s)

apr 28 2008

Dillemadag

Geschreven door in Mijmeringen

Wat is erger: jezelf voor je kop slaan, jezelf in de voet schieten, of jezelf in de vingers snijden?

Nog geen reactie(s)

apr 24 2008

Tekstschrijver

Geschreven door in Mijmeringen

Gek woord eigenlijk, tekstschrijver.

Eén reactie

apr 10 2008

Tim typt te snel…

Geschreven door in Mijmeringen

…zo typ ik altijd fromaat als ik formaat wil schrijven. En ben ik beriekbaar als ik bereikbaar ben. Zou er iets tegen te verkijgen verkrijgen zijn?

T

Eén reactie

apr 09 2008

Liefde is…

Geschreven door in Mijmeringen

Ik ben verliefd. Tot over mijn oren, hopeloos, eeuwigdurend, oneindig, allesverslindend verliefd. Ze heet Marina, een 27 jarige filologe. Ze is aantrekkelijk en slim (het spijt me, dames, maar ze is echt slim). Ze heeft een sexy Russisch accent en is simpelweg dol op woorden. Haar website heet niet voor niks Hot for Words

Ik hou van haar. Ik wil met haar trouwen en kleine tekstschrijvertjes voortbrengen! Bekijk dit filmpje en je ziet direct waarom…

Eén reactie

mrt 12 2008

Niet vergeten, geen boeken kopen vandaag!

Geschreven door in Mijmeringen

Ik heb soms wel eens geen idee. Want geen idee is wel iets wat je kunt hebben. In gebiedende wijs vind ik het daarentegen vreemd om ‘geen’ te gebruiken. ‘Let op: zorg dat je geen idee hebt’. Dat schuilt mogelijk ook in de inhoudelijke uitdaging van die opdracht. Probeer jezelf op enig moment maar eens te betrappen op het niet hebben van ideeën. Dat terzijde.
 
‘Geen’ gebruik je als het aan mij is, uitsluitend om zelfstandig naamwoorden te ontkennen. Dus geen benul hebben mag, omdat benul dan zelfstandig is. ‘Niet’ is het woord om werkwoorden mee te ontkennen.
 
‘Ik heb geen benul’ is juist; je ontkent niet ‘het hebben van benul’. Je bevestigt het ‘niet hebben’. De ‘geen’ slaat in dit geval duidelijk op benul.
 
Het is niet eerlijk
Tot zover nog te volgen? Welnu. In de constructie ‘Van Basten gaf zijn team de opdracht geen tegendoelpunten te incasseren’, slaat de geen wat mij betreft sterk op het incasseren. Daar wringt toch een schoen. Of niet? ‘Niet’ in relatie tot incasseren, zou meer op zijn plaats zijn. Als ik de baas van het taaluniversum was tenminste. Simpelweg omdat het gek is iets te incasseren, wat er niet is.
 
Maar ja, ‘niet incasseren hoor, die tegendoelpunten’, is ook weer zowat. Die vlieger gaat dus niet beter op dan ‘incasseer geen doelpunten.’ Eerlijkheid gebiedt me dan ook te zeggen dat ik me ook wel eens bezondig aan het gebruik van geen in relatie tot niet handelen. Tegen mijn zus, zeg ik bijvoorbeeld regelmatig, ‘geen kleren kopen he’, als ze gaat winkelen. ‘En vooral geen blauwe.’ Niet doen.
 
Toch… je kunt volgens mij niet ‘iets kopen’ wat ‘niets’ is, ondanks dat je wel degelijk ‘iets’ niet kunt kopen. Het klinkt zo normaal ‘ik kocht vandaag witbrood, geen bruin brood’. Je bevestigt het ‘niet kopen van bruin’. Hmm… helaas kan ik desondanks niet zeggen dat ik er geen probleem mee heb. ‘Ik kocht vandaag appels, peren en geen kleren.’ Hoe ziet dat er bijvoorbeeld uit op een kassabon? Drie stuks geen kleren à geen geld, maakt subtotaal van drie keer niets?
 

4 reacties tot dusver

feb 28 2008

De kantjes

Geschreven door in Mijmeringen

Als tekschrijver bevind ik me op eenzame hoogte. Ik leef in een ivoren toren, dat is de tol die ik betaal voor mijn gave. De woorden die ik aan het papier of beeldscherm toevertrouw, zijn mijn beste vrienden. Dat betekent niet dat ik helemaal verstoken blijf van sociaal contact. Zo heb ik eens iemand gekend, een vakgenote, met een wonderlijk taalgevoel. Ze proefde woorden. Sommige woorden vond ze goor. Niet vanwege de betekenis, maar vanwege de klank.

Ook met uitdrukkingen had ze een bijzondere relatie. Op een dag bekende ze dat ze meer dan twintig jaar had gedacht dat ‘de kantjes er vanaf lopen’ betekent dat je ontzettend goed je best doet. “Mijn vorige werkgever zei regelmatig dat ik de kantjes er vanaf liep!”, schreef ze in sollicitatiebrieven (tenminste, in mijn fantasie. Of het echt gebeurd is, heb ik haar nooit gevraagd).

Vandaag zit ik weer in mijn toren te schrijven. Ik staar uit het raam en kijk neer op de mensheid onder me. Mijn gedachten dwalen af naar haar en de kantjes die zij er vanaf liep.

2 reacties tot dusver

feb 05 2008

Welkom

Geschreven door in Mijmeringen

Welkom op mijn weblog, waar je per heden alles kunt lezen over taal en tekst. Ter lering ende vermaak. Boordevol taaltechnische totaaloplossingen.

Nog geen reactie(s)

« Vorige