“Doet u mij maar een broodje beenham”, zei ik. Waarop ze zonder blikken of blozen antwoordde: “Met beenhamsaus?” BEENHAMSAUS! Getverderrie, wat een woord. “Eh, ja, eh… doe maar met… …beenhamsaus?” Yuk. Ik heb het niet zo op het woord ‘saus’. Ook vind ik de meeste saussamenstellingen vies klinken. 
 
Heeft het misschien te maken met het feit dat bij woorden als appelmoes, runderbouillon, tonijnsalade of kipsaté, het laatste woord een afgeleid product is van het eerste woord? Nee, want dan zou ik ook van broodbeleg, tafelzout en dessertwijn onpasselijk moeten worden. En dan zou ik juist weer geen probleem hebben met champignonsaus. Het ligt duidelijk aan het woord saus zelf. Het is gewoon een onsmakelijk woord, óók wanneer het eufemistisch opgediend wordt als ‘sausje’. 
 
Veruit het smerigst zijn trouwens de sauzen die Continue Reading »