“Alstublieft meneer, dat is dan één kipcorn, patat speciaal en een blikje cola. Smakelijk, enneh… ik merk zo wel wat u ervoor wenst te betalen.” Goed cafetariaconcept? Ik twijfel. Hartje centrum in een studentenstad na tien uur ’s avonds, werkt het gegarandeerd niet. Maar ik kan me situaties voorstellen waarin je zomaar marktconform betaald krijgt. Of zelfs meer dan de vijf euro die ik voor deze weekspecial over zou hebben. Anyway de pennyway (zoals mijn vriendin altijd zegt), op www.copytaria.nl steken meerdere tekstkoks hun handen in het vuur dat ‘no cure, no pay’ een doorslaand succes wordt. Domme ezels, of sluwe vossen? De tekst zal het leren…

Waarom zijn sliptongetjes tegenwoordig gangbaarder dan slibtongetjes? Hoe is de letter w ooit in erwtjes terechtgekomen? En gaan we komende generaties ook opzadelen met vreemd gespelde sinaasappels?